Na zdjęciu poniżej widać, jak bardzo dopisywały humory. Towarzyszą mi córka i syn Gospodyni Pikniku. Czyli Justyna i Paweł.

Na koniec świadectwo żywej rozmowy Pawła z p. Szwałkiem, który miał stoisko z miodem i innymi produktami z własnej pasieki.

To tutaj się działo…

A w środku z grubsza stodoła wyglądała tak…

Musiałem zaznaczyć swoją obecność

Bruhus Parpahren przybył oczywiście z Czarnym Krzyżackim

… musiałem czasem odpocząć…

Początkowo planowałem Kasslera z grilla, ale… grill to wynalazek Amerykanów, którzy o prawdziwej kuchni pojęcie mają – choćby za sprawą fast foodów karmionych surowcami GMO – coraz to skromniejsze. Nadto chyba będzie lepiej, kiedy w ten najdłuższy polski weekend okrzyknięty czasem grillowania, kulinarne stereotypy zostawimy innym, mniej wyrafinowanym smakoszom…

* – OTWARTE PODWOJE to możność degustacji tradycyjnych potraw, najczęściej z kuchni pomorskiej, jak i trunków domowych w rodzaju piwa domowego (na przykład Czarnego Krzyżackiego), takichże miodów pitnych – w tej liczbie utytułowanego Kirsztranga Krzyżackiego - czy słynnej Nalewki Cysterskiej z bliźniaczej Izby Smaku i Trunków Domowych w Bielawkach (Kociewie). OTWARTE PODWOJE są zawsze, obligatoryjnie w pierwszy piątek KAŻÐEGO miesiąca

** – Nie koniec rzeczy obligatoryjnych! Kassler jest potrawą, która ZAWSZE towarzyszy OTWARTYM PODWOJOM. Jak dotąd było jedno, jedyne odstępstwo. Owoż tegoroczny kwietniowy pierwszy piątek był WIELKIM PIĄTKIEM…

taka sobie stodoła...

Już tylko tydzień do Pikniku w… Stodole, który organizuje Wielka Konfraternia Zacnego Jadła, Napitku i Rękodzieła w podpelplińskich Bielawkach. Współorganizatorzy: Izba Smaku i Trunków Domowych w Parparach i bliźniacza Izba Smaku i Trunków Domowych w Bielawkach już przygotowały menu. Uchylamy rąbka kulinarnych tajemnic…

Trudno, by w propozycjach Izby z Bielawek nie było prawdziwego kociewskiego szandara. No i trudno, by Izba z Parpar nie wystawiła Eintopfa Kanclerskiego w najbardziej klasycznej wersji – z kiszoną fasolką szparagową.

5 maja, w samo południe w podpelplińskich Bielawkach (pod numerem 32) będzie można smakować tradycyjne kociewskie (i nie tylko) smakołyki**. Degustować przeróżne trunki domowe, a nawet zabawić się przy niemechanicznej muzyce. Dla najbardziej wytrwałych  przygotowany będzie seans filmowy.

Jak dojechać?

1. Jadąc od autostrady (zjazd na Pelplin) skręcamy po kilku kilometrach w prawo w pierwszą drogę asfaltową. Dodatkową wskazówką jest biała tablica kierująca do D.P.S. Bielawki. Za jakiś kilometr, dwa pojawia się tablica miejscowości Bielawki i wtenczas wypatrujemy po prawej stronie przystanku autobusowego. Skręcamy w prawo i po jakichś 100 metrach mijamy sklep. Jeszcze kilkanaście metrów i skręcamy w lewo, prosto na podwórko gdzie parkujemy samochód…
2. Jadąc od Pelplina w kierunku autostrady – już to od miasta, już to obwodnicą – mijamy trudny do przeoczenia Krzyż Papieski. Kiedy go tylko miniemy wypatrujemy skrętu w lewo na Rzerzęcin i wymienionej w pkt 1 tablicy kierującej do D.P.S. Bielawki. No i jak w pkt 1…

* – Głównym Organizatorem imprezy jest Wielka Konfraternia Zacnego Jadła, Napitku i Rękodzieła, a Gospodynią Pikniku konfraterka Elżbieta Dziel – właścicielka gospodarstwa

** – wieść gminna niesie, że między innymi będą klasyczne kociewskie pulki ze śledziem, jakaś wariacja z Kasslerem w roli głównej, może Eintopf Kanclerski, pewno kapustówka, piwo Czarne Krzyżackie, wspomniana nalewka i… Kirsztranga Krzyżackiego nie będzie, skoro się skończył, a następny dopiero leżakuje…

śledzie zaraz zalewamy olejem

Za kilka godzin będzie można popróbować u mnie, podczas OTWARTYCH PODWOI (każdy pierwszy piątek miesiąca, a więc i Wielki Piątek…) potrawy przekornie hołdującej pomysłom kuchni fusion*.
Już wcześniej wspominałem o kociewskich pulkach ze śledziem. Ale… Ale ze śledziem po parparyjsku, co już jest ewidentnym nadużyciem. Nadużyciem, bo to – prócz surowców – nie jest potrawa czerpiąca z dość skromnego skarbca kuchni Dolnego Powiśla. Po prostu śledź w oleju mocno korzenny.
Pulki – wiadomo: małe kartofelki w mundurkach, najlepiej na gorąco, ale i zimne są fajne. Śledź „po parparyjsku”: dzwonka wymoczonego śledzia, cebula, sok z cytryny, duuuużo przypraw, w tej liczbie mielone siemię lniane łagodzące znaczną ilość pieprzu i – mojej ukochanej – kolendry. Nie od rzeczy jest nieco czosneczku, ale tylko nieco. Olej? Tym razem dałem rzepakowy tłoczony na zimno**.

Z dzisiejszego obrotu sprawy nie będzie zadowolona gospodyni Izby Smaku i Trunków Domowych w Bielawkach, która podsunęła mi pulki ze śledziami. Same śledzie miały być inaczej, po kociewsku poczynione. Moja przekorność doprowadziła jednak do powstania jednej z pierwszych na Pomorzu potraw fusion. I to fusion nie korzystającego z wynalazków w rodzaju ananasów, czy avocado. Wszystko tradycyjne i z Pomorza!

* – kuchnia fusion? >TUTU< jest podpowiedź

** – olej jest wytwarzany w tłoczni p. Ireny Janczukowicz-Kosewskiej w podgdańskich Kowalach. P. Irena – podobnie jak i ja – jest w Europejskiej Sieci Regionalnego Dziedzictwa Kulinarnego Pomorskie.

To miód fermentowany wyłącznie z brzeczki miodu lipowego z młodymi pędami sosny. Ma właściwości lecznicze przy kłopotach z górnymi drogami oddechowymi.

Zdjęcie oryginalnej potrawy kociewskiej publikuję za książką Krystyny Gierszewskiej „Dawne Smaki Kociewia” wydanej przez Bernardinum w 2010 r.